Agressie en geweld

‘Het gedrag van de cliënt meldde ik bij de politie. Ik laat me niet meer gek maken.’

Er was een tijd dat Virini aan opgeven dacht. Zij sprong voor een nieuwjaarsduik de kille Noordzee in met het goede voornemen haar werk in de woongroep nooit meer op te pakken. Er was een agressieve cliënt die haar het leven zuur maakte. Maar de liefde voor het vak won het uiteindelijk. ‘Ik hou te veel van mijn werk en heb besloten me niet meer gek te laten maken en problemen eerder te delen met collega’s.’

‘Het is prachtig om andere mensen te kunnen helpen. Daarom heb ik ooit voor een baan in de zorg gekozen. Ik ben gezond en ben daardoor in staat cliënten met een lichte geestelijke stoornis te helpen. In een open woongroep doe ik van alles met ze. We eten samen, ondernemen allerlei activiteiten, zoals winkelen. We gaan soms zelfs naar de bioscoop. Het zijn over het algemeen mensen met een autisme. Ik weet hoe ik met ze moet omgaan, hoe ze zich veilig en zeker kunnen voelen.’

Schelden en gooien

‘De sfeer op het werk is de laatste jaren veranderd. We bieden nu ook onderdak aan zwaardere cliënten. Zo is er een cliënt met borderline; een indicatie die te zwaar is voor onze woonvorm. Je moet heel erg uitkijken wat je tegen haar zegt. Voor je het weet wordt ze enorm kwaad en begint ze te schelden of dingen naar je te gooien. Als begeleiders hebben we niet de opleiding om daarmee om te gaan. Bovendien hebben we geen leidinggevende meer. We lossen zaken binnen ons team op.’

‘Ga terug naar je eigen land’

‘Al snel bleek dat de cliënt mij als pispaal gebruikte. Ze reageerde continu agressief op mij en soms zelfs racistisch. ‘Ga terug naar je eigen land’, riep ze dan. Op een dag trok ik het niet meer. Ik ben altijd heel rustig, maar toen ben ik zo maar uitgevallen naar een andere cliënt. ‘Ik ben je spuugzat’, schreeuwde ik en ben toen huilend weggegaan.’


Melding bij de politie

‘Drie maanden heb ik thuis gezeten. Ik heb serieus overwogen te stoppen met mijn werk en ben om die reden gaan kijken naar een ander soort woonvoorziening. Maar daar zag ik dat ik toch echt het leukste werk al deed en toen heb ik mijn best gedaan om terug te keren. Elke week praatte ik met een psycholoog. Een belangrijke stap was om de racistische uitspraken van mijn cliënt te melden bij de politie. Zo konden met haar afspraken worden gemaakt om herhaling te voorkomen. Ze houdt zich daar nu aan. En zo niet, dan wijs ik haar daar op.'

Spanning hoort erbij

‘Ik laat me in elk geval niet meer gek maken. Problemen deel ik nu ook eerder met collega’s in plaats van ze alleen zelf proberen op te lossen. Want spannend op mijn werk is het soms nog steeds. Zeker nu we ook iemand met een verslaving in huis hebben. Maar spanning zal er altijd zijn. Het hoort erbij.’ 

Vanwege de privacy van Virini en haar cliënten is dit artikel geanonimiseerd.

Zorg voor jezelf Community

Veel zorgmedewerkers krijgen met agressie en geweld te maken. De Zorg voor jezelf Community biedt daarom een plek om hierover met elkaar ervaringen uit te wisselen, tips te delen en elkaar vragen te stellen. Ga naar het forum Emotioneel en fysiek geweld en praat mee.