Hormonen

‘Thuisblijven vanwege opvliegers de nacht ervoor? Onzin, je kunt altijd werken’

Hans van Eijk is een doorzetter. Ruim veertig jaar werkt ze als radiologisch laborant in een regionaal ziekenhuis. Ondanks problemen rond de overgang wil ze geen dag werk missen. ‘Ook na een slapeloze nacht vanwege opvliegers ga ik er weer vol voor. Het is soms rennen en vliegen, maar dit tempo wil ik echt tot mijn pensioen volhouden. En ook daarna. Mij zie je echt niet thuis stil zitten.’

‘Met heel veel plezier doe ik mijn werk. Leuk is dat ik met zo veel verschillende mensen omga. Dat contact maakt elke dag weer verrassend. Om mijn werk lichamelijk vol te houden probeer ik in conditie te blijven. Elke week sport ik. Ik doe bijvoorbeeld bodypump. En ik leef rugbewust sinds ik twintig jaar geleden erge rugpijn kreeg met uitstraling. Ik doe aan fitness en probeer mijn rug zo goed mogelijk te ontlasten. Het helpt: ik heb me nog nooit ziek hoeven melden vanwege mijn rug.’


Irritante opvliegers

‘Inmiddels kamp ik ook al jaren met een ander fysiek ongemak: de overgang. Vooral de opvliegers zijn bij mij heel irritant. Zo heftig soms, dat ik het idee heb flauw te vallen. Vooral ’s nachts is het vervelend om bloedheet de dekens van je af te gooien en geen oog dicht meer te kunnen doen. Ik houd van hard werken. Maar als je de nacht ervoor amper vier uur hebt geslapen, ben je wel eerder doodop. Ik heb er van alles tegen gedaan: acupunctuur, pillen, minder koffie drinken. Het helpt allemaal maar een klein beetje. Je kunt ook hormonen slikken. Maar daar ben ik niet zo’n voorstander van. Nee, dan leer ik er liever mee om te gaan. Hoe? Door keihard door te blijven werken en daarna thuis een halfuur uit te rusten op de bank. En het me gemakkelijker te maken: niet altijd een verse maaltijd bereiden maar iets kant-en-klaars halen.’

Nog zeven jaar

‘De volgende dag ben ik gewoon weer present op mijn werk. Thuis blijven omdat je je niet fit voelt? Onzin. Je kunt altijd werken. Ik gooi het bijltje er niet bij neer. Nee, ik kan het tempo van jonge collega’s goed aan. Alleen hoef ik tegenwoordig geen diensten te draaien op de spoedeisende hulp. Het rijden en sjouwen met patiënten red ik echt niet meer met mijn rug. Volgens de arbeidsdeskundige hoorde dit bij mijn werk. Als het aan hem lag, mocht ik op zoek naar een andere functie. Maar mijn leidinggevende kent mijn meerwaarde en ziet hoe ik me de afgelopen veertig jaar heb ingezet. Ze heeft na een goed gesprek voor mij een uitzondering gemaakt. Daardoor moet, nee, mág ik nog zeven jaar door tot mijn pensioen. En wellicht dat ik daarna aanblijf als vrijwilliger.’

Deel mee

In de IZZ Community delen medewerkers in de zorg tips, ervaringen en dilemma's met elkaar. Daar vind je bijvoorbeeld een speciaal Gezond werken in de zorg-forum, met onder meer het gespreksthema 'hormonen'. Kom naar de IZZ Community en deel mee.