Werk- privébalans

‘Even rustig aan doen? Het zit niet in mijn karakter’

Geen warmer pleitbezorgster voor het werk in de zorg dan Anneke Peters. Elke dag legt ze haar ziel en zaligheid in de verzorging van ouderen. Ze krijgt heel veel energie van dit prachtige vak. Maar er zijn meer zaken die vechten om haar aandacht.

‘Sinds mijn vijftiende werk ik in de zorg. Ik begon als vakantiekracht in een ouderwets bejaardenhuis en had de ambitie daarin verder te gaan. Ik begon een opleiding verpleegkunde. Het was behoorlijk druk en ik probeerde mijn werk zo goed mogelijk te doen. Maar privé speelde er ook het een en ander. Het was pittig, ik kreeg een terugslag maar ik voelde ook: verpleegkunde past bij me, vooral de zorg voor ouderen.’

Met heel veel plezier

‘Het lukte. Ik behaalde mijn diploma. Wat was ik trots. Maar ik besefte ook dat ik goed de balans moest bewaren tussen werk en privé. Ik ken mezelf inmiddels: voor ik het weet, loop ik mezelf voorbij. Er zijn namelijk genoeg mensen die om aandacht vragen. In de eerste plaats mijn cliënten, voor mijn gevoel moet ik er altijd zijn voor hen. Het is mijn verantwoordelijkheid. Ook als ik onverwacht moet invallen. De valkuil is, ik heb geen 9-tot-5-baan. Ik kan gerust extra doorwerken, ook in het weekend. In het verleden deed ik dat nog al eens als een collega ziek is. Je springt elkaar bij. En je wilt de cliënten toch niet in de steek laten? Ik doe mijn werk bovendien met heel veel plezier. Ik word er blij en gelukkig van. Met als risico dat je jezelf voorbij kunt lopen.’

Na het werk thuis de verbouwing

‘Daarnaast heb ik de zorg over mijn zoontje. Door goed contact met mijn ex kan ik flexibel op mijn werk zijn. En nu heb ik ook een vriend die me kan helpen. Aan deze nieuwe relatie wil ik natuurlijk ook aandacht besteden. En we hebben pas een huis gekocht dat we aan het verbouwen zijn. Na een drukke dag op het werk help ik mee met stenen sjouwen en de cementmolen draaien. Ondertussen probeer ik het huis netjes en gezellig te houden.’

Altijd willen pleasen

‘Even rustig aan doen – het zit niet in mijn karakter. Altijd iedereen maar willen pleasen. Neem vandaag. Mijn zoontje is ziek en daar ben ik behoorlijk zenuwachtig over. Want nu kan ik niet naar de teambespreking op mijn werk. Mijn teamleider heeft al gezegd dat ik lekker thuis kan blijven. Maar toch. Zelfs op vakantie heb ik de neiging om te bellen of er nog iets speelt op mijn werk. Mijn vriend houdt me dan niet tegen. Hij weet, als ik heb gebeld, ben ik een stuk rustiger.’


Ont-moeten

‘Ik wil er het liefst altijd zijn voor mijn cliënten, mijn zoontje en mijn vriend. Ook voor familie en vrienden, hoewel afspraken met hen er vaak bij inschieten. Het is niet anders. Ik heb een grote familie, ik kan niet alle verjaardagen bezoeken. Daar kies ik bewust voor. Want soms is het beter rustiger aan te doen, zeker als ik de voortekenen herken van stress. Als ik me leeg, angstig en onrustig voel, is het maar beter om niet extra te werken. Ik doe een stapje terug en onderzoek waar dat gevoel vandaan komt. Onlangs speelde het weer op. Het werk en de verbouwing werden me even te veel. Dan trek ik aan de rem en neem ik de tijd om te wandelen, yogalessen te doen. ‘Ont-moeten’ noem ik dat. Zo houd ik het goed vol.’

Deel mee

In de IZZ Community delen medewerkers in de zorg tips, ervaringen en dilemma's met elkaar. Daar vind je bijvoorbeeld een speciaal Gezond werken in de zorg-forum, met onder meer het gespreksthema 'werk-privébalans'. Kom naar de IZZ Community en deel mee.