Werken in de zorg

‘Door mijn bijna-doodervaring voel ik beter dan ooit wat een patiënt doormaakt’

Dree David werkt al 45 jaar met veel plezier in de zorg. Als anesthesiemedewerker stond hij aan het bed van duizenden patiënten. Tot hij er zelf met een levensbedreigende bloedvergiftiging in kwam te liggen. ‘Hierdoor sta ik langer stil bij wat een patiënt doormaakt. En ja, dat maakt me soms ook angstiger.’

‘Mijn werk in het ziekenhuis had ik altijd topfit kunnen doen. Ik had door mijn hobby als hardloper een uitstekende conditie. Tot vorig jaar. Ik ging samen met mijn vrouw op reis door Indonesië. Daar kreeg ik een muggensteek op mijn rechter voet. Onschuldig, zo leek het. Maar terug in Nederland merkte ik dat het hardlopen stroef ging. En op een dag zakte ik zomaar door mijn knie. Ik kon niet meer lopen. Ik kreeg koorts, zag geel en werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Naar mijn ziekenhuis.’

Na drie weken naar huis

‘Half bewusteloos zag ik mijn collega’s rond mijn bed staan. Wat een veilig gevoel was dat! Ik was in goede handen, wist ik. Ik gaf me helemaal over aan hen en toen ging bij mij het licht uit. Na de eerste operatie aan mijn knie werd ik drie dagen later wakker uit de narcose. Na drie weken van herstel en revalideren mocht ik naar huis. Erg vermagerd. Pas toen kwam de terugslag. Ik was bijna dood gegaan, besefte ik. Ik had letterlijk een zwart gat gezien maar had geen zin om daarin te gaan. Zo was het gegaan en dat hakte er behoorlijk in.’

Met opgeheven hoofd

‘Door mijn bijna-doodervaring ben ik emotioneler geworden. Ik kan om niets huilen. Maar zo wilde ik mijn carrière in de zorg niet afsluiten. Liever met opgeheven hoofd. Daarom ben ik naar de psycholoog gegaan en heb ik acht maanden keihard getraind om weer te kunnen lopen. Dat is gelukt. Vooral dankzij mijn vrouw. Zij is de regisseur geweest van mijn herstel. Als oud-regiomanager in de thuiszorg is dat haar wel vertrouwd.’


Gemotiveerder dan ooit

‘Inmiddels werk ik weer fulltime. Gemotiveerder dan ooit. En bewuster. Als ik een patiënt voor me heb, voel ik wat die doormaakt, hoe het is om op de tafel te liggen. En ik sta meer stil bij mijn verantwoordelijkheid om de controle over zijn lichaam over te nemen. Dan sluipt er wel eens angst in. Gelukkig kan ik die onzekerheid delen met mijn teamleiding en collega’s. Eén oogopslag en ze weten: Dree moet dit nu even niet doen. Verder ben ik helemaal de oude. Ik heb zelfs de 10 kilometer van Etten-Leur weer gelopen. Een persoonlijke triomf.’

Zorg voor jezelf Community 

In de Zorg voor jezelf Community delen medewerkers in de zorg tips, ervaringen en dilemma's met elkaar. Daar vind je onder meer het forum Vitaal door je loopbaan, met onderwerpen als Vitaliteit en Preventie en Werkgerelateerde klachten. Praat je mee? Bijvoorbeeld in het gesprek 'Dat ik zelf patiënt werd heeft mijn werk als zorgmedewerker veranderd', naar aanleiding van het verhaal van Dree.